Ҳадислар

КЎЧАТ ЭКИШ САВОБИ

عَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَغْرِسُ غَرْسًا أَوْ يَزْرَعُ زَرْعًا فَيَأْكُلُ مِنْهُ إِنْسَانٌ أَوْ طَيْرٌ أَوْ بَهِيمَةٌ إِلَّا كَانَت لَهُ صَدَقَة

КЎЧАТ ЎТҚАЗИШ

Муносиб жойларга кўчат ўтқазиш ажру-савобли ишлардандир. Бу амалнинг фазилати ҳақида ҳадисларда шундай дейилади:

Аллоҳ яхшиликлар ва ёмонликларни ёзиб қўйди...

Ибн Аббос розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: 

Нажот топувчи калималар

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كُنْتُ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا فَقَالَ « يَا غُلاَمُ إِنِّى أُعَلِّمُكَ كَلِمَاتٍ احْفَظِ اللَّهَ يَحْفَظْكَ احْفَظِ اللَّهَ تَجِدْهُ تُجَاهَكَ إِذَا سَأَلْتَ فَاسْأَلِ اللَّهَ وَإِذَا اسْتَعَنْتَ فَاسْتَعِنْ بِاللَّهِ وَاعْلَمْ أَنَّ الأُمَّةَ لَوِ اجْتَمَعَتْ عَلَى أَنْ يَنْفَعُوكَ بِشَىْءٍ لَمْ يَنْفَعُوكَ إِلاَّ بِشَىْءٍ قَدْ كَتَبَهُ اللَّهُ لَكَ وَلَوِ اجْتَمَعُوا عَلَى أَنْ يَضُرُّوكَ بِشَىْءٍ لَمْ يَضُرُّوكَ إِلاَّ بِشَىْءٍ قَدْ كَتَبَهُ اللَّهُ عَلَيْكَ رُفِعَتِ الأَقْلاَمُ وَجَفَّتِ الصُّحُفُ» رواه الترمذي. Ибн Аббосдан розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: бир куни Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг орқаларида эдим. 

Масжид сари босилган ҳар бир қадам учун ўнта яхшилик.

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: 

Хайр-эҳсон қилиш билан ҳаргиз мол озаймаслиги ҳақида.

قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: ثَلَاثَةٌ أُقْسِمُ عَلَيْهِنَّ، وَأُحَدِّثُكُمْ حَدِيْثاً فَاحْفَظُوهُ: "مَا نَقَصَ مَالُ عَبْدٍ مِنْ صَدَقَةٍ، وَلَا ظُلِمَ عَبْدٌ مَظْلَمَةً فَصَبَرَ عَلَيْهَا، إِلَّا زَادَهُ اللهُ بِهَا عِزًّا، وَلا فَتَحَ عَبْدٌ بَابَ مَسْأَلَةٍ إِلَّا فَتَحَ اللهُ عَلَيْهِ بَابَ فَقْرٍ"(رَوَاهُ الإِمَامُ أَحْمَدُ وَالإِمَامُ ابْنُ مَاجَهْ). Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Уч нарсага қасам ичаман:

Ҳеч қандай чўчийдиган жойи йўқ, дарҳол ибодатни бошланг!

عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنَدَهَا امْرَأَةٌ فَقَالَ: مَنْ هَذِهِ؟ قَالَتْ: فُلَانَةٌ، تَذْكُرُ مِنْ صَلَاتِهَا قَالَ: مَهْ، عَلَيْكُمْ بِمَا تُطِيقُونَ، فَوَاللهِ لَا يَمَلُّ اللهُ حَتَّى تَمَلُّوا، وَكَانَ أَحَبُّ الدِّينِ إِلَى اللهِ مَا دَاوَمَ عَلَيْهِ صَاحِبُهُ. رَوَاهُ الْخَمْسَةُ إِلَّا التِّرْمِذِيَّ. Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам у кишининг олдиларига кирсалар, ҳузурларида бир аёл бор экан. У зот: «Бу аёл ким?» деб сўрадилар. «Фалона» дея унинг намози ҳақида гапира кетдилар. «Бас! Сизлар тоқатингиз етадиган нарсани лозим тутинглар. Аллоҳга қасамки, сиз малол олмагунингизча, Аллоҳга малол келмайди. Дийннинг Аллоҳга маҳбуби – соҳиби унда бардавом бўлганидир», дедилар». Бешовларидан фақат Термизий ривоят қилмаган.

Эй ҳадис аҳли

Бишр Ҳофий:«Эй ҳадис аҳли, ҳадисдаги закот ҳаққини адо қилинглар. Яъни, ҳар икки юзта ҳадисдан (ҳеч бўлмаса) бештасига амал қилинглар», деб айтардилар.

Худди селнинг кўпиги каби (вазни йўқ) кўпик бўласизлар.

Савбон розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади. Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар:

Ҳадис:

Рўзанинг икки зийнати бор:

Аъробийнинг саволи

Жобир розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: 

Кун ҳадиси

Жобир ибн Абдуллоҳ розияллоҳу анҳудан, у киши Набий соллаллоҳу алайҳи васалламдан ривоят қиладилар.Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам:

Рўзадорлар учун набавий тавсиялар

Ҳадис: عَنْ أَبِي هُرَيرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا كَانَ يَوْمُ صَوْمِ أَحَدِكُمْ، فَلاَ يَرْفُثْ وَلاَ يَصْخَبْ، فَإِنْ سَابَّهُ أَحَدٌ، أَوْ قَاتَلَهُ، فَلْيَقُلْ: إِنِّي صَائِمٌ». مُتَّفَقٌ عَلَيهِ. Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:

Аллоҳ таоло Рўза ҳақида нима деган?

Аллоҳ таоло ҳадиси қудсийда: «Одам боласининг ҳамма амали ўзи учун, фақат рўза Мен учундир ва унинг мукофотини Мен – Ўзим берурман. Рўзадорнинг оғзидаги ҳид Аллоҳ ҳузурида мушку анбар ҳидидан ҳам хушбўйроқдир», деган». (Имом Бухорий ва Муслим ривоят қилишган)

Рамазон ҳақида Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг ҳадиси шарифлари

Расулуллоҳ соллоллоҳу алайҳи васаллам: “Агар умматим Рамазон хислатини билганида эди, йилнинг ҳаммаси Рамазон бўлишини орзу қилар эди. Албатта бу ойда яхшиликлар жамланади, ибодатлар қабул бўлади, дуолар ижобат бўлади, гуноҳлар кечирилади, жаннат уларга ошиқ бўлади” – деганлар. (Имом Бухорий ривояти)